Aspecten van de Ik-planeten
27.3
bladzijde 3 van 4
Vervolg afflictie Saturnus-Maan
De mogelijke emotionele blokkade gaat vaak gepaard met een binding aan de moeder evenals gehechtheid aan familie en de van huis uit bekende gewoonten en tradities. Bij de vrouw treedt mogelijk vertraging op van de fysieke en psychisch vrouwelijke rijping, waardoor er ook in de volwassen leeftijd een grote behoefte aan veiligheid blijft bestaan; het volwassen vrouwelijk functioneren blijft achter evenals de vrouwelijke emancipatie. Bij de man kan deze planeet combinatie leiden tot angst voor de vrouw.
Vanuit de binding wordt de kinderlijke fase verlengd tot in het volwassen leven. Hierdoor blijft ook de kinderlijke voorstelling actief en functioneert de (nog kinderlijke) ik-afdichting niet effectief. De mysteriekrachten krijgen zo een kans om ongecontroleerd door te breken. Dit versterkt weer de angst die op een diepere laag in de ziel als levensangst aanwezig is.
De eigen achterban is belangrijk voor het zelfbeeld. Het Ik ontwikkelt zich strak convergerend, waardoor de innerlijke ruimte zich kan vernauwen tot in het neurotische. Het Ik projecteert zichzelf in die omhulling. In het algemeen ontbreekt de zo kenmerkende vastheid van het Ik. Er is een grote behoefte aan veiligheid en een zwakte in psychische moed. Er ligt een basis voor een oedipale tendens. (*,*)
Plaatsing van en aspectering binnen het Es (dat mede bijdraagt tot eenheidservaring) moeten nader bezien worden. Ook hier moet de positie van de mysterieplaneten met name van Uranus als het vermogen tot uitbreken, in het geheel worden meegewogen om het beeld goed te kunnen opbouwen.
Onder degenen met een harmonisch verband tussen Maan en Saturnus vinden we de volhardende volhouders.
- In het geval van een afflictie tussen Saturnus en Zon is er een conflict binnen het Ik. Het Ik als zodanig is dan aanleiding voor problemen. Het Ik heeft moeite zichzelf tot een punt samen te vatten en het bewustzijn te centreren. De innerlijke stabiliteit functioneert hierdoor zwakker en labieler. De ervaren angst leidt tot een behoefte aan beheersing en controle; ook is er sprake van het afgrendelen van de bekende wereld, van een niet verder durven gaan, een "plafond". De voortgaande ontwikkeling wordt afgeremd en zonodig tegengehouden, door zich te bepalen tot het veld dat voor het Ik beheersbaar en voorspelbaar is.
De neiging tot afsluiting van het niet-controleerbare betreft dan de planeten buiten de baan van Saturnus, die onder aanvoering van Uranus immers altijd inbreker-achtig functioneren.
In de buitenwereld (de omtrek) ontbreekt het aan spankracht om het ik, als drager van het zonneprincipe centraal te houden en zo een vast en betrouwbaar middelpunt voor zijn omgeving te zijn.
Door zichzelf te zien als het enige centrum waar alles om draait, verzwaart het Ik zichzelf. Het laat zich niet opheffen of ver-heffen. Er is sprake van druk, hetzij als somberheid, hetzij als verzet.
Bij dit aspect wordt ook wel het beeld gegeven van een verstopte buis liggend in stromend water.
- Bij Saturnus in afflictie met Uranus is er een directe confrontatie van beide ik-principes op het grensvlak tussen het kosmische en het persoonlijke. Hierdoor wordt de Ik-vorming bemoeilijkt. Delen van de kern worden vanuit het centrum naar de uiterste buitenrand weggeslingerd. Men spat uiteen, raakt buiten zichzelf, of brengt anderen in een staat waarin zij zichzelf verliezen. (16.2) Het beeld doet ook wel denken aan kernsplitsing.
Er is onmatigheid en buitensporigheid. In de zelfhandhaving kan er sprake zijn van een extreme zelfbeheersing en neurotische fixatie op de vorm, of een doorslaan naar tiranniek gedrag en plotselinge machtsingrepen door dwars door de bestaande verbanden heen te lopen en de vorm verbrijzelen. In combinatie met andere standen kan dit uitmonden in een schrikbewind. Hoe dan ook heeft de persoonlijkheid de neiging zichzelf uit te vergroten en de omgeving te bezetten (16.2).
literatuurlijst, onderwerpen per pagina, woordenlijst, afbeeldingen,